XBOX oficjalnie ogłasza program konwersji płyt na licencje cyfrowe
Po wielu spekulacjach i wyciekach, XBOX ogłosił, że od 31 sierpnia rusza nowy program określany jako Disc-To-Digital. Dzięki temu, gracze będą mogli skorzystać z wszystkich korzyści płynących z dystrybucji fizycznej, jak i cyfrowej.
Stało się! XBOX oficjalnie potwierdził, że jeszcze w tym miesiącu ich konsole zyskają zupełnie nową funkcję, która najbardziej zadowoli osoby z pokaźnymi bibliotekami gier na platformę Microsoftu. Po włożeniu krążka z grą, automatycznie na konto trafi licencja na wersję cyfrową gry, łącząc tym samym wszystkie plusy obu sposobów dystrybucji tytułów.
Z szacunkiem do klienta
W ogłoszeniu na stronie firmy, Jason Ronald, wiceprezes działu nowej generacji sprzętu, poinformował o tym, że 31 sierpnia do programu XBOX Insider trafi nowa funkcja, mająca na celu przenieść biblioteki płyt na cyfrowy grunt. Założenie jest proste – wkładasz grę do napędu XBOX’a One lub Series X, odpalasz i po chwili dostajesz powiadomienie, że do twojego konta została przypisana cyfrowa licencja.
Co to będzie oznaczać w praktyce? Gra na płycie zapewni tym samym wszystkie benefity licencji cyfrowych, takich jak wsparcie dla XBOX Cloud Gaming, czy XBOX Play Anywhere, co z kolei sprawi, że po kupieniu takiego Halo: Campaign Evolved w wersji na XBOX’a, bez problemu odpalimy je potem na naszym pececie lub handheldzie. Jeśli natomiast w przyszłości (miejmy nadzieję odległej), coś by się stało z serwerami Microsoftu, nasza oryginalna płyta z grą zachowuje 100% swojej funkcjonalności i pozwala na rozgrywkę (o ile zawiera wszystkie pliki z grą).
Całość podlega trzem ograniczeniom. Po pierwsze, na samym początku program nie będzie wspierał wszystkich gier – firma mówi wprost, że zacznie od tysięcy tytułów i z czasem rozbuduje wsparcie dla kolejnych gier. Po drugie, program póki co będzie wspierał tylko gry z XBOX’a One i Series X – o tym, dlaczego tak będzie, napiszę zaraz. Po trzecie, licencja cyfrowa nie będzie przypisana do naszego konta na stałe, bo zniknie, jeśli nasza płyta zostanie włożona do konsoli innego użytkownika. Stoi za tym prosta logika: jedna płyta = jedna licencja.
Nasuwać się może Wam pytanie – skąd konsola będzie wiedziała, czy płyta była wcześniej włożona do innej konsoli i czy cyfrowa licencja została przypisana do kogoś innego? Stoi za tym pewien szczegół, który 13 lat temu o mało co nie ubił XBOX’a One przed jego premierą.
A to wszystko przez jedną, kiepską decyzję…
Na samym początku ósmej generacji konsol, szefowie zielonej marki wpadli na iście genialny pomysł. Gry na XBOX’a One miały być „na stałe” przypisane do pojedynczego użytkownika, który mógłby je udostępniać dla nawet 10 członków „rodziny”. Rozgrywka nie wymagałaby wkładania płyty do konsoli, a gracze mogliby sobie pożyczać gry bez konieczności przekazywania fizycznego krążka. Brzmi całkiem ciekawie, co nie?
Problemy zaczynały się przy tym, jak egzekwowana miała być wyżej opisana funkcjonalność. Konsola musiałaby być podłączona do internetu minimum raz na 24 godziny, aby zweryfikować, czy licencje są ważne, bo w przeciwnym razie zablokowałaby wszystkie gry. Ograniczenia dotknęłyby również odsprzedaży i pożyczania gier – wspomniany wcześniej system dzielenia się grą pozwalał na taki zabieg tylko raz, a sprzedawanie swoich starych gier wymagałoby wizyty u partnera programu, o ile oczywiście wydawca tytułu zezwoliłby na taką rzecz.
Odzew społeczności był głośny i niemalże natychmiastowy, co sprawiło, że Microsoft szybko wycofał się z pomysłu. Jednakże, ktoś w firmie wpadł na pomysł, żeby nie wycofywać się z tego całkowicie. Cały ten kontrowersyjny program kontroli licencji opierał się na unikalnym identyfikatorze przypisanym do płyty i pomimo porzucenia pierwotnego pomysłu na jego wykorzystanie, znajduje się on na praktycznie każdym krążku wydanym na konsole XBOX przez ostatnie 13 lat.
Może szefostwo firmy łudziło się, że kiedyś wprowadzi w życie swój pierwotny plan? Może w swoich szeregach mają jasnowidza? Powód, dla którego unikalny identyfikator płyt nie został wyrzucony do kosza nie jest nam póki co znany. Ważne jest to, że znalazł zastosowanie, które daje graczom więcej wolności, a nie ich ogranicza. To jest prawdopodobnie rdzeń całego programu Disc-To-Digital i jednocześnie powód, dla którego (póki co) program nie wesprze płyt ze starszych konsol.
XBOX Helix bez napędu już pewny?
Wprowadzenie programu konwersji płyt na licencje cyfrowe, mimo bycia świetnym prokonsumenckim ruchem, stanowi również kolejny sygnał, że następna generacja konsol zmarginalizuje albo całkowicie wyeliminuje fizyczne nośniki z grami. XBOX mówi wprost: Disc-to-Digital to kolejny element planu, mającego na celu umożliwienie graczom korzystanie z całej zgromadzonej przez lata biblioteki gier, bez względu na to, co przyniosą nowe generacje lub typy sprzętu.
Odejście od fizycznych nośników z grami jest niestety nieuniknione – nie dlatego, że gracze ich nie kupują, ale dlatego, że dystrybucja cyfrowa po prostu zapewni większe zyski. Producenci konsol zaoszczędzą na napędach, a wydawcy na kosztach dystrybucji i produkcji nośników. Gracze niestety nie mają tu nic do gadania, bo zdaniem ludzi na szczycie, i tak będą kupować gry. To, że pojedynczy procent społeczności trochę pokrzyczy, nie zmieni nawyków zakupowych ani tego, że ludzie się dostosują, aby dalej móc cieszyć się swoim hobby.
XBOX unika tematu porzucenia płyt jak ognia, ale poprzez ogłoszenie swojego programu jasno deklaruje, że bez względu na to, co przyniesie kolejna generacja, chce zadbać o swoich klientów i wynagrodzić ich lojalność do marki. PlayStation tym czasem nie bawi się w sentymenty i idzie naprzód bez względu na wszystko
Może przyszłość branży gier nie maluje się w najlepszych barwach, ale decyzje jak ta są jak mały płomyk nadziei, że nie będzie aż tak źle, jak mogło się to wydawać.
