Forza Horizon 6, czyli o lataniu bokiem w Kraju Kwitnącej Wiśni – recenzja gry

Kwitnące drzewa wiśniowe, gęste autostrady, bambusowe lasy, kolorowe neony, dumnie stojące świątynie i kręte górskie drogi – Japonia niemalże od zawsze była w wyobraźni fanów motoryzacji miejscem, które można byłoby określić jako raj.

Wiele osób o to prosiło, jeszcze więcej o tym marzyło i w końcu stało się to rzeczywistością – Forza Horizon zawitała do Kraju Kwitnącej Wiśni. Spędziłem trochę czasu z najnowsza odsłoną uwielbianej przez graczy serii i jestem w stanie powiedzieć tylko jedno – warto było tyle czekać.

Forza Horizon 6 – co, gdzie i jak?

Dla tych, co stykają się z tą serią pierwszy raz, Forza Horizon to gra wyścigowa z otwartym świecie, w której wcielamy się w jednego z uczestników tytułowego festiwalu Horizon. Na przestrzeni odsłon (i lat) rola gracza się zmieniała – od aspirującego „nikogo”, przez szeroko znanego kierowcę, po samego szefa festiwalu. Do naszej dyspozycji oddana jest sporych rozmiarów mapa oparta na pewnym regionie, takim jak zachodnie wybrzeże Australii, Lazurowe Wybrzeże czy też stan Colorado, gdzie działa się akcja pierwszej odsłony serii.

Forza Horizon 6 pod tym względem nie próbuje wynaleźć koła na nowo – podobnie jak w pierwszej części, wcielamy się w rolę aspirującego kierowcy, marzącego o udziale w legendarnym festiwalu, który zaczyna dosłownie z niczym. Takim to sposobem, z pomocą dwójki przyjaciół, zaczynamy swoją przygodę mającą na celu dołączenie do grona Legend Horizon, a dokonamy tego poprzez udział w japońskiej edycji festiwalu.

Tak jak mówiłem, rdzeń rozgrywki się nie zmienił. Bierzemy zatem udział w różnego rodzaju wyścigach (drogowych, żwirowych i terenowych), bijemy rekordy w popisówkach takich jak fotoradary czy strefy driftu oraz poznajemy historie związane z postaciami lub, jak to ma miejsce w przypadku Wycieczek Mei, z japońską historią i kulturą. Ponad to, powraca znana z poprzednich odsłon Playlista Festiwalowa, dzięki której nigdy nie będziemy mogli narzekać na brak rzeczy do roboty lub nagród do zdobycia.

Nie oznacza to jednak, że ta gra jest tylko i wyłącznie lekko zmodyfikowaną poprzednią osłoną. Wśród nowości znajdują się znacząco rozbudowane możliwości personalizacji – od malowań na samochodach, przez garaże, w których trzymamy swoje auta, po posiadłość gracza, którą możemy dowolnie rozbudowywać.

Dodatkowo dorzucono nowe aktywności w świecie gry w postaci prób czasowych i wyścigów drag, które można uruchomić po prostu poprzez przyjazd w odpowiednie miejsce, bez całej otoczki w postaci wczytywania wyścigu.

Wprowadzono również nowy typ wyścigów pokazowych, noszący miano Horizon Rush. Przypomina na swój sposób Gymkhanę, a polega on na pokonywaniu trasy z przeszkodami w jak najkrótszym czasie. Jest to niezwykle mile widziany dodatek, który wnosi trochę świeżości – Forza Horizon w swojej 14-letniej historii dała nam naprawdę wiele ciekawych pokazówek, ale przez to ciężko jest uniknąć powtarzania pewnych pomysłów. Zarówno starzy fani, jak i osoby całkowicie nowe znajdą w najnowszej Forzie Horizon coś dla siebie. Inną rzeczą, którą docenią wszyscy jest też zupełnie nowa mapa…

A może rzucę to wszystko i pojadę do Japonii…

Tak jak wspomniałem wcześniej, miejscem akcji najnowszej odsłony serii jest pożądana od dawna przez graczy Japonia – od wypełnionych neonami ulic Tokio, przez pola uprawne i jeziora, na górskich szczytach i krętych drogach kończąc. Bez względu na to czy ścigamy się po asfaltowych drogach, próbujemy wykręcić najlepszy czas na żwirowych ścieżkach czy przelatujemy niczym taran najkrótszą możliwą ścieżką, przy okazji wycinając przy tym spore połacie lasu, każde miejsce jest dopracowane i wręcz błaga o to, żeby poznać je bliżej.

Uroku całości dodaje również fakt, że na przestrzeni tygodni, zmienia się otaczająca gracza przyroda. Dzieje się to za sprawą powracającej mechaniki pór roku, która sprawia, że oblicze mapy ciągle ewoluuje. Kwitnące wiosną kwiaty wiśni ustępują letniej zieleni, aby potem przeistoczyć się w jesienny bursztyn. Pory roku zmieniają również ilość miejsc, do których możemy dotrzeć, bo to co przez większość roku jest jeziorem, zimą może przeistoczyć się w grubą taflę lodu. Ponownie, mapa skłania gracza do eksploracji i odkrywania skrywanych przez nią sekretów.

Z każdą odsłoną apetyt i ambicje twórców rosną coraz bardziej, co poskutkowało tym, że Forza Horizon 6 posiada największą mapę w historii serii, zarówno pod względem powierzchni, jak i „objętości” – w jednej chwili możemy przejeżdżać przez wioski rybackie na wybrzeżu wyspy, a niedługo potem ślizgać się na stokach narciarskich na szczytach gór. Podobnie sytuacja się prezentuje w przypadku stolicy Kraju Kwitnącej Wiśni, która jest największym miastem przygotowanym na potrzeby serii. 

Odwiedzimy różne dzielnice miasta – od przedmieścia po tereny przemysłowe, od skrzyżowania Shibuya, po drogi szybkiego ruchu i tunele. Cyfrowe Tokio jest wypełnione rozmaitymi alejkami i dróżkami, a gęstość dróg w określonych miejscach jest tak wysoka, że wymusiła na twórcach dodanie wyboru czy chcemy dostać się „wyżej” czy „niżej” przy planowaniu tras. Nie sprawia to jednak, że jazda jest wymagająca lub upierdliwa – wręcz przeciwnie. Przemierzanie kolejnych kilometrów, wchodzenie w kolejne zakręty i przecinanie zapierających dech w piersiach krajobrazów jest jeszcze przyjemniejsze niż wcześniej, częściowo dzięki dopracowywanej od lat fizyce jazdy, a częściowo przez niezwykle dopracowaną warstwę graficzną.

Król w dopracowanych szatach

Nie mógłbym spać spokojnie, gdybym nie napisał paru słów o stronie technicznej tytułu, która, tak jak to wygląda w przypadku tej serii, stoi na najwyższym poziomie. Forza Horizon 6 wygląda i działa znakomicie. Deweloperzy z Playground Games stanęli na wysokości zadania i wynieśli swój autorski silnik gry na zupełnie inny poziom. Wszystko wypada świetnie – tekstury, światło, zasięg renderingu, ale też interfejs i audio. W tym ostatnim przypadku, naprawdę jest czym się delektować, bo silniki mruczą aż miło.

Dzięki świetnej implementacji techniki ray-tracing’u do obsługi globalnego oświetlenia i odbić, gra wygląda jeszcze bardziej realistycznie niż poprzednie odsłony, bez względu na to czy przelatujemy przez środek miasta rozpędzeni do 450 kilometrów na godzinę, czy toczymy się powoli wzdłuż plaży podziwiając odbicie Fudżi podczas przepięknego zachodu słońca. Na szczególną pochwałę zasługują odbicia, które wielokrotnie sprawiły, że musiałem zbierać szczękę z biurka. Po prostu chapeau bas.

Znakomita jakość oprawy nie jest również w tym przypadku równoznaczna z „kinową” ilością klatek na sekundę. Tak jak wspomniałem, optymalizacja tytułu stoi na najwyższym poziomie i powinna stanowić wzór dla wszystkich deweloperów. Grałem na najwyższych ustawieniach (Ekstremalne + RT) w rozdzielczości 1440p, co w przypadku RTX’a 5080 przekładało się na ok. 90 klatek na sekundę BEZ wykorzystania upscaling’u czy generowania klatek DLSS. Gra nie wyglądała też jak zaszumiony i rozszarpany bałagan, jak to często bywa w przypadku gier opartych o „inne silniki” (*ekhem ekhem* Unreal Engine *ekhem*).

To, że Forza Horizon 6 działa świetnie na topowym sprzęcie nie powinno być zaskoczeniem. Prawdziwe oblicze optymalizacji odkryjemy, gdy zejdziemy znacznie niżej ze specyfikacją, na przykład na poziom Steam Decka. Niespodzianką nie powinien być fakt, iż tytuł ten dostał certyfikat Steam Deck Verified – sprzęt od Valve jest bardzo zbliżony specyfikacją do promowanego przez Microsoft ROG Xbox Ally. 

Zaskoczyć może jednak fakt, że gra działa w 60 klatkach na sekundę i wygląda przy tym całkiem fajnie. Dzięki świetnej optymalizacji, gra na handheldzie nie wiąże się z koniecznością korzystania z ustawień „bardzo niskich”, ani korzystania z technik upscalling’u, takich jak AMD FSR 3.1. Mogę zatem z czystym sumieniem powiedzieć, że podobnie jak miało to miejsce w przypadku poprzedniczek, Forza Horizon 6 nie wymusi na was upgrade’u waszego sprzętu, ale z pewnością może do niego zachęcić.

Magia Horizon

Na nic zdałaby się gęsto wypełniona mapa czy przepiękna warstwa wizualna, gdyby rozgrywka była gniotem – wtedy cały czas z grą sprowadziłby się do znalezienia jakiegoś ładnego miejsca, zrobienia paru zrzutów ekranu i odinstalowaniu tytułu, aby nie zajmował niepotrzebnie miejsca na dysku. Jak możecie jednak wydedukować z tonu całego tego tekstu, najnowsza Forza pod tym względem najzwyczajniej w świecie dowozi.

Aktywności, w których możemy brać udział, jest więcej niż grzybów po deszczu i każda z nich oferuje coś ciekawego – ładny widoczek, ciekawy koncept czy też jakieś wyzwanie wymagające czegoś więcej niż Renault Megane z wciśniętym na siłę silnikiem V12 (to akurat sprawdziłem na własnej skórze). Ciężko jest przejechać kilometr bez minięcia jakiejś znajdźki, punktu startowego dla wyścigu czy szansy do spełnienia swojej najdzikszej fantazji poprzez skok samochodem ponad lasem.

W kwestii wyścigów, jest z czego wybierać. Mamy tradycyjne zmagania na asfalcie, wyścigi o charakterze rajdowym (łączące często różne nawierzchnie) czy też rajdy przełajowe, biegnące często najkrótszą możliwą ścieżką. Powracają również wyścigi uliczne, w których poza przeciwnikami musimy również zwracać uwagę na regularny ruch, oraz zupełną nowość w postaci wyścigów Touge. Są to pojedynki 1 na 1, które odbywają się na górskich serpentynach, które do najszerszych nie należą. Klimat tych starć jest nie z tej ziemi.

Świat gry skrywa również wiele innych aktywności i wyzwań, jednakże pozwolę sobie pominąć ich opis z jednego, prostego powodu – wiele z nich jest oparte o podobną formułę, co w poprzednich odsłonach serii, jednocześnie wnosząc jakiś nowy, ciekawy twist. Nie chcę jednak Wam psuć niespodzianki i odbierać przyjemności z odkrywania tych historii i pokonywania tych wyzwań, bo moim zdaniem to jest najważniejszy element tego tytułu.

Forza Horizon to nie jest zwykła gra wyścigowa, polegająca na żmudnym przebijaniu się przez kolejne pozycje na mapie. Cała jej magia tkwi w poznawaniu świata i odkrywaniu jego sekretów. Na  przestrzeni lat spędziłem setki godzin w grach z tej serii, eksplorując każdy możliwy zakamarek mapy i marząc o odwiedzeniu tych miejsc w rzeczywistości. Niejako, celem Forzy Horizon 6 jest pokazanie nam czegoś nowego, czegoś nam nieznanego – chciałoby się wręcz rzec, poszerzenie naszych horyzontów. To sprawiło, że pokochałem tą serię i ten element jest jeszcze silniejszy niż wcześniej w najnowszej odsłonie.

Jest cudownie, ale nie perfekcyjnie

Żeby nie było, że wypowiadam się tylko pozytywnie, muszę wspomnieć o jednej kwestii – polskiej wersji językowej. Forza Horizon 6 oferuje polski tekst z angielską ścieżką dźwiękową, przez co wszelkiego rodzaju dialogi albo zamieniają się w lekturę, albo pozwalają poćwiczyć zrozumienie angielskiego. Osobiście nie stanowi to dla mnie problemu, ale istnieją osoby, którym może to przeszkodzić w pełnym cieszeniu się treściami oferowanymi przez grę.

Bardziej odczuwalną kwestią jest jakość polskiego tłumaczenia, które niestety do najlepszych nie należy. Nie będę pierwszą osobą, która to wytknie, ale niektóre teksty zostały przetłumaczone bez wzięcia pod uwagę szerszego kontekstu i trochę wybijają z rytmu – najbardziej rzuciły mi się w oczy „Skupienie” w kontekście focusu w trybie fotograficznym oraz „Dostawa sprzęgła”, która zapewne zastępuje „Clutch Delivery”, co z kolei oznacza „dostawa pod presją”

Podsumowując i reasumując…

Forza Horizon 6 jest całkiem solidną grą wyścigową i rewelacyjną Forzą Horizon. Cyfrowa Japonia sprawi, że miną dziesiątki, jak nie setki godzin, nim będziemy mogli z czystym sumieniem stwierdzić, że nie mamy nic do roboty w tej grze.

Czy jest to gra idealna? Nie. Czy jest to tytuł rewolucyjny, który odmieni oblicze gier wyścigowych na lata? Też nie. Tyle że najnowsza Forza nie próbuje być żadną z tych rzeczy. Seria Horizon wypracowała przez ostatnie lata swoją tożsamość i wie co chce osiągnąć. Wiele osób pokochało tą serię, a dzięki jej najnowszej odsłonie, znajdzie ona miejsce w sercach jeszcze szerszego grona.

Tak się przedstawia Forza Horizon 6, ja tymczasem zmykam, żeby wykręcić kolejny rekord w strefie driftu. Jeśli chcielibyście do mnie dołączyć, gra jest już dostępna na konsolach Xbox Series S/X oraz komputerach osobistych, zarówno w aplikacji Xbox, jak i na Steam. Tytuł wchodzi w skład subskrybcji Game Pass.

Warto również dodać, że „w niedalekiej przyszłości” najnowsza Forza zadebiutuje również na konsolach PlayStation 5 – w chwili pisania tej recenzji, data nie jest jeszcze znana.