[GALERIA] Pamiętacie zepsutego Contaxa n1? Oto zaskakująca rolka z niego #analoglife

Pomimo uszkodzonego aparatu (dokładnie mechanizmu transportu filmu) postanowiłem, że spróbuje zrobić jedną rolkę Contaxem N1. Efekt? Zaskoczenia nie brakowało, bo z jednej strony aparat był bardziej uszkodzony niż sądziłem, a z drugiej okazało się, że obiektyw który miałem do niego zamontowany jest ciekawszy, niż się spodziewałem.

Przygoda z Contaxem N1 to love-hate relationship i to w ciągu kilku godzin. Od miłości do nienawiści jeden krok, jak to mówią. Potwierdzam to bezapelacyjnie. Kiedy kupiłem nowe aparaty do testów na stałkę (a także finalnie do naszego sklepu 35mm.pl), czekałem właściwie najbardziej na Contaxa N1. Aparat, o którym nie wiedziałem, że istnieje, zdobył moje serce pięknym wzornictwem, mnogimi funkcjami puszki, jak i (ponoć) doskonałą optyką od Zeiss.

Uczucie euforii niestety nie trwało zbyt długo, bo po pierwszych ochach i achach, kiedy aparat do mnie trafił, okazało się, że najpewniej coś z nim jest nie tak. Niestety aparat nie czytał automatycznie kodu DX i zasugerowane przez serwis czyszczenie styków nie pomogło, ale to był jak się niestety okazało, wierzchołek góry lodowej. Prócz tego problemu, ponadto po włożeniu filmu Contax go nie wykrywał, w efekcie nie liczył ustrzelonych klatek, a także miał problem z przewijaniem filmu.

Byłem totalnie rozczarowany.

Przez to, że aparat był kupiony w Japonii, a ja już poniosłem wszystkie opłaty celne i podatkowe, nie w moim interesie było go odsyłać, a naprawić. Niestety po kilku konsultacjach, w zasadzie wszystkie foto serwisy stwierdziły, że nie jest to zbyt popularny model, z którym nie mieli wiele do czynienia, więc może być z nim wszystko. Zasugerowali nawet, że jeśli mam możliwość, to lepiej go odesłać. No cóż, w zasadzie nie pozostało mi nic innego, z wielkim rozczarowaniem pogodziłem się z myślą, że Contax N1 nie był mi pisany tym razem.

Dlatego też postanowiłem, że spróbuje mimo wszystko zrobić jedną rolkę

Nie myśląc wiele, postanowiłem wrzucić do niego Kodaka Gold 200 24 klatkowego, koszt żaden, a może uda mi się chociaż sprawdzić jak zachowuje się obiektyw, który w sieci miał doskonałą opinię. Oczywiście wykrywanie filmu w aparacie nie działało, więc było tu sporo ryzyka i faktycznie chyba ze trzy razy musiałem otwieracie klapkę na plecach aparatu, by w końcu udało mu się prawidłowo nawinąć film. Oczywiście pierwsze 20 klatek wystrzelałem, kiedy film nie był nawinięty, o zgrozo.

W końcu jednak po potwierdzeniu, że film się nawinął, pozostało mi tylko pilnować końca filmu. Po wypstrykaniu ponad 20 klatek, usłyszałem, że film się najpewniej skończył. Przewijanie i rolka gotowa. Szczerze mówiąc nie byłem pewien, czy aby na pewno wszystko się udało i czy właścicie coś z tego wyjdzie.

O dziwo wyszło!

Okazało się jednak, że transport filmu jest faktycznie uszkodzony, bo przewijał film w nieprawidłowy sposób, nakładając klatki na siebie. Mimo to efekt czasami wyszedł dość ciekawy, a co najistotniejsze Carl Zeiss Vario-Sonnar 24-85mm F3.5-4 ma w sobie ogromny potencjał. Poniżej galeria zdjęć z bardzo uszkodzonego Contaxa N1.

W roli głównej mój psiak i efekt nałożonych klatek. Wrócę z pewnością do Contaxa N1 dokładnie w takim zestawie, ale to za chwilę, bo już inny Contax w drodzę. A Wam jak się podoba efekt?

analoglife contax contax n1

Last modified: 14 stycznia 2026