[GALERIA] Nikon Zoom 300 AF – prosty, kompaktowy i ze świetnymi zdjęciami #analoglife
Mały, sprawny, ale nie bez wad.
Uwielbiam swoją pracę związaną ze stałką, a ostatnio także ze sklepem 35mm. Jedno napędza drugie, bo sprzęty, które kupujemy do sklepu, kupujemy głównie z myślą o zrobieniu contentu, pokazaniu Wam tych aparatów (których sami jesteśmy ciekawi), a kiedy poznamy się dobrze, równie dobrze przetestujemy, wrzucamy je do sklepu z naszą rekomendacją. To w efekcie daje nam możliwość obcowania z interesującymi aparatami, a jest ich na rynku naprawdę wiele. Dzisiaj w końcu garść moich wrażeń o aparacie, którego mieliśmy w kilku wariantach i które w większości się wyprzedały. Poznajcie Nikon 300 AF i kilka moich wrażeń i doświadczeń z obcowaniem z tym aparatem i wypstrykaną rolką Kodak Gold.
Doskonałe na prezent z naszego sklepu:
Ostatnio przy okazji testów Minolty a7 napisałem, że trochę zbagatelizowałem aparaty analogowe z półki pół-profesjonalnej, z końca lat fotografii analogowej. Wszystko głównie dlatego, że zachłysnąłem się aparatami typu point’n’shoot, bo to właśnie one dawały mi najwięcej frajdy. Prostota obsługi, minimimum ustawień, niewielka obudowa, jak nie pokochać takich sprzętów?
Nikon Zoom 300 AF
Nie będę Was czarował, przeglądając aparaty, kupowałem je głównie ze względu na to jak się prezentują. Niektóre z nich to prawdziwe dzieła sztuki, które zestarzały się pięknie, a myślę, że większość to prawdziwe koszmarki. Nikon Zoom 300 AF to zdecydowanie reprezentant tych pierwszych, bo nawet po upływie tylu lat od produkcji, on dalej wygląda naprawdę dobrze, ponadczasowo i może się podobać, niezależnie od zróżnicowanych gustów.
Nikon 300 AF miał swoją premierę w 1994 roku, a na stronie Nikona znajdziemy informację, że był to najlżejszy aparat na świecie, oczywiście w tamtym okresie z dość oszałamiającą wagą 205 gramów. Wyposażony w mnogie opcje, takie jak zoom 35-70mm, tryb panoramy i podstawowych ustawień jak ustawienia lampy błyskowej czy ustawienia datownika. Konstrukcja jest naprawdę niewielkie i bardzo kompaktowa, a ten aparat to dumny i zdecydowany przedstawiciel point’n’shotów.
Czas zrobić kilka zdjęć
W kolekcji zostało nam jeszcze sporo aparatów do przetestowania, część nawet sprzedaliśmy, zanim trafiło na ich kolej. Niemniej Nikona 300 AF zabrałem ze sobą na krótki jesienny spacer i przy tej okazji pojawiło się kilka przemyśleń.
Przede wszystkim jestem największym fanem kompaktowych aparatów. Uwielbiam to, że aparat nie zabiera dużo miejsca i można go schować do kieszeni kurtki, a nawet luźniejszych spodni. To daje ogromne możliwości i jest to dla mnie nieoceniona zaleta w porównaniu z moim ukochanym Nikonem F3 (który wagowo można odnieść do kawałka ciężkiego metalu wiszącego na szyi, którego do najluźniejszych spodni czy kurtki nie zmieścimy, to jednak nie wada, a cecha rzecz jasna).
Obsługa guzikologii w Nikonie 300 AF jest banalnie prosta. Przyciski zoomu mamy po prawej stronie urządzenia, pod palcem wskazującym, tuż koło przycisku wyzwolenia migawki. Nie będę Was oszukiwał, że jeśli Waszym dłoniom bliżej do szlachetnie umęczonej, potężnej dłoni rolnika, niż smukłej dłoni i palców kobiety, to możecie mieć problem z wciskaniem tych przycisków, bo są zwyczajnie malutkie. Szczególnie te od pozostałych ustawień, znajdujących się po lewej stronie urządzenia.
To jednak nie największy problem, bo moim zdaniem na szerokiej liście zalet tego aparatu, uważam, że Nikon w tamtych latach zrobił jedną rzecz bardzo kiepsko: wizjer. Okienko wizjera jest tak absurdalnie małe, że naprawdę trudno wpasować tam oko. Ten problem nie dotyczył tylko tego modelu, ale także i następcy Nikon 310 AF, ale i bliźniaczych aparatów chociażby jak 500 AF. Oczywiście jak umiejętnie przypasujecie oko, to zobaczycie kadr, ale był jakiś niezdrowy trend robienia tych wizjerów absurdalnie małych, już nie tylko u Nikona. Oczywiście ktoś powie: przecież to point’n’shoot i pewnie będzie miał rację, ale gdyby zrobili go nieco większym, to zabraliby mi argument o wadach tego modelu.
Jak jednak w przypadku zdjęć? Szczerze mówiąc to nie miałem żadnych większych oczekiwań, jednak Nikon Zoom 300 AF zrobił mi sporą niespodziankę, bo zdjęcia wyszły naprawdę rewelacyjnie, biorąc pod uwagę klasę tego aparatu. Sami zobaczcie.
Mam jeszcze kilka zdjęć z córką, które wyszły świetnie, ale te pozostawię na potrzeby albumu rodzinnego. Fakt, zdarzyły się dwie klatki przy portretach, w których aparat źle dobrał ostrość, ale biorąc pod uwagę, że to 2 zdjęcia z 24, to raczej błąd statystyczny. Ze zdjęć jestem zadowolony, ale jest jeszcze jeden drobiazg, który mnie irytuje: zasłonka obiektywu, kiedy aparat jest wyłączony. Niezależnie oczywiście czy jest ona obecna, czy nie, to i tak aparat w kieszeni ląduje w miękkim etui, ale brak zabezpieczenia obiektywu w point’n’shootach to standardowa zagrywka, a szkoda. Czułbym się mimo wszystko lepiej, wiedząc, że obiektyw w kieszeni jest chroniony, nie tyle przed kluczami rzecz jasna, ale bardziej przed paprochami czy innymi drobnymi brudami.
Podsumowując to wszystko, to Nikon Zoom 300 AF to bardzo solidny i jakościowy aparat, który nie tylko będzie cieszył Wasze oko ponadczasowym wzornictwem, a i zrobi świetne zdjęcia, jak na segment, który reprezentuje.
Ten konkretny model Nikona Zoom 300 AF jest do kupienia w naszym sklepie 35mm.
Najlepsze z naszego sklepu:
analoglife nikon nikon zoom 300 af
Last modified: 04 grudnia 2025
